fotografie, fotografowie, fotografowanie

Podróż obiektywem zapisana #2

Kolejna seria fascynujących zdjęć Antoniego Pappone:

Ostatni łowcy głów – Plemiona Konyak

W regionie Nagaland żyją ostatni, prawdziwi łowców głów. Plemiona Konyak od zawsze tradycyjnie i poważnie traktowały kult wojownika. Swoją sławę zawdzięczają utrzymywaniu tradycji i polowań na ludzi prowadzonymi do końca lat 1960. Młody wojownik jako nagrodę i honorarium za przyniesienie królowi głowy wroga otrzymywał tatuaż wykonywany na twarzy. Również tatuowanie klatki piersiowej jest oznaką odwagi, tylko najlepsi wojownicy mogą się nim szczycić i stanowi on wysoki przywilej społeczny. Kolejnym symbolem wojownika Kanyak są wydłużone, przebite kawałkami rogów zwierzęcych uszy, kapelusze wojenne wykonane z włosia koziego, dzika lub niedźwiedziego, ozdobione piórami i rogami dzikich świni. Rozpoznawalnym atrybutem łowców głów są tradycyjne kosze przeznaczone do przewozu ludzkich głów z wojny. Są ozdabiane rogami dzikich świń, maskami małpich czaszek i czasami dziobami dzioborożców. Wojownicy noszą również naszyjnik z twarzami wykonanymi z brązu, ilość masek symbolizuje ilość ścięty przez niego głów. Wierzyli oni że poprzez zabranie głowy pokonanego wroga jako trofeum zabiera się jego moc i duszę.

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

fotografia Konyak

 Rytuał dojrzałości

Pośród kurzu i piasku w okolicach Turmi (Etiopia) odbywa się ceremonia pełnoletności. Chłopiec aby dowieść swojej dorosłości musi w tym rytualne przeskoczyć czterokrotnie byka lub krowę, dopiero wówczas może myśleć o ożenku. Obrządek wykonywany jest nago, jedynie skrzyżowane na piersi chłopca pasy zdobią ciało, symbolizuję pozostawiane za sobą dzieciństwo. Następnie młodzi ale już nie chłopcy dołączają do grypy innych ‚dojrzałych’ i przez kilka kolejnych miesięcy podróżują po okolicznych wioskach nadzorując rytuał dojrzałości. Ceremonia trwa kilka dni, towarzyszą jej typowe tańce-skoki, lokalne piwo i napoje kawowe. Ceremonia jest inicjowana przez specjalnie zdobione i malowane kobiety, krewne chłopców zdających test. Kobiety tradycyjnie błagają o bicie rózgami (wykonane z długich, cienkich gałęzi)  grupę samotnych mężczyzn która przeszła wcześniej rytuał. Ich ciała pokryte są smarem, z otwartych ran sączy się krew a kobiety proszą o jeszcze. W milczeniu, bez płaczu i okazywania bólu. Blizny pozostają na całe życie, zdobią ciało kobiety i ukazują jej siłę i oddanie dla chłopca który miał stać się mężczyzną. Całość ceremonii zamyka rytualny taniec w akompaniamencie gry na rogach zwierzęcych oraz dzwonków i bransolet noszonych wokół kostek, dźwięczących podczas skoków i chodzenia.

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi

fotografia Etiopi